Zindandan Mehmet' e Mektup

 

Zindan iki hece Mehmet'im lafta

Baba katiliyyle baban aynı safta!

Bir de, geri adam boynunda yafta..

                                              Halimi dşünüp yanma mehmet' im !

                                                   Kavuşmakmı..? Belki.. Faha ölmedim!

............................................................................

Avlu.. Bir uzun yol.. Tuğla döşeli,

Kırmızı tuğlalar altı köşeli,

Bu yolda tutuktur hapse düşeli..

                                                                                            Git ve gel.. Yüz adım.. Bin yılık konak                       

                                                               Ne ayak dayanır buna, ne tırnak!

............................................................................

Bir alem ki, gökler boru içinde !

Akıl, olmazların zoru içinde.

Üst üste sorular soru içinde;

                                                                       Düşünmü, konuş mu,sus mu, unut mu?

                                                              Buradan insan mı çıkar tabut mu?

............................................................................

Bir idamlık Ali vardı, asıldı

Kaydını düştüler, mühür basıldı.

Geçti gitti bir kaç günlük fasıldı.

                                                              Ondan kalan boynu bükük ve sefil;

                                                         Bahçeye diktiği üç beş karanfil...

............................................................................

Müdür bey dert dinler, bugün <maruzat>!

Çatık kaş... Hükümet dedikleri zat..

Beni Allah tutmuş kim eder azat?

                                                             Anlamaz yazısız, pulsuz dilekçem...

                                                          Anlamaz ruhuma geçti bilekçem!

............................................................................

Saat beş dedi mi, bir yırtıcı zil;

Sayım var, maltada hizaya dizil!

Tek yekun içinde yazıl ve çizil!

                                                              insanlar zindanda birer kemmiyet;

                                                          Urbalarla kemik, mintanlarla et.

............................................................................

Somurtuş ki bıçak, nara ki tokat;

Zift dolu gözlerde karanlık kat kat...

Yanlız seccademin yüzünde şefkat;

                                                                 Beni kimsecikler okşamaz madem;

                                                                  Öp beni anlımdan sen öp seccadem!

............................................................................

Çaycı, getir ilaç kokulu çaydan!

Dakika düşelim senelik paydan!

Zindanda dakika farksızdır aydan.

                                                Karıştır çayını zaman erisin,

                                                           Köpük, köpük duman, duman erisin!

............................................................................

Peykeler, duvara mıhlı peykele;

Duvarda başlardan yağlı lekeler

Gömülmüş duvara, baş baş gölgeler....

                                                               Duvar, katil duvar, yolumu biçtin!

                                                              Kanla dolu sünger... Beynimi içtin!

............................................................................

Sükut... Kıvrım kıvrım uzaklık uzar;

Tek nokta seçemez dünyadan nazar.

Yerindemi acep ölü ve mezar?

                                                                    Yer yüzü boşaldı kalan biz miyiz?

                                                                        Güneşe göç var da, habersiz miyiz?

............................................................................

Ses demir, su demir ve ekmek demir....

Ne gelirki elden kader bu emir...

İstersen demirde muhali kemir,

                                                              Garip pencerecik, küçük, daracık;

                                                         Dünyaya kapalı, Allah' a açık.

............................................................................

Dua dua eller karıncalanmış;

Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış.

Gözyaşı bir tarla hep yoncalanmış....

                                                 Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu;

                                         İplik ki, incecik örer boşluğu.

............................................................................

Ana rahmi zahri. şu bizim koğuş;

Karanlığında nur, yeniden doğuş!

sesler duymaktayım: Davran ve boğuş!

                                                     Sen bir devsin yükü ağırdır devin!

                                                          Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin!

............................................................................

Mehmed'im sevinin, başlar yüksekte

Ölsekte sevinin eve dönsekte!

Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!

                                                       Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir!

                                                                      Gün doğmuş, gün batmış; ebed bizimdir!

............................................................................

 

                                                                                                   Back