Öyle yalnız kaldım ki hayatımda
Kimi gün öldüm kimi gün mutlu oldum
Cok zaman annemin dizlerine hasret
Koydum basımı kendi dizlerime
Doya doya ağladım

Paylaşırsa dost paylaşırmış
Insanın derdini sevincini
Dost ümidiyle ortalığa düşmeye gör
Hangi kapıyı çalsan kimseler yok
Hangi omuza dokunsam yabancı çıkar

Aşık mı olmadım taparcasına
Bir Mecnun geçti o çöllerden bir de ben
Diz mi cektirmedim alemde Kerem gibi
Ferhat gibi gurz mu sallamadım dağlara
Ne Leyla yar oldu bana ne Aslı ne Şirin

O gün bugün sırtımı kendim sıvazlıyorum
Sabahları sokağa çıkmadan evvel
Cesaret şairim cesaret
Kendi saclarımı okşuyorum geceleri
Sevgilimin saclari niyetine.